Menu

Systemy montażu kabli elektrycznych

Wstęp
Rynek instalacji elektrycznych, podobnie jak technologie budowlane, bardzo się zmienił w ostatnich latach. Monter elektryk, ma do dyspozycji cały szereg wygodnych narzędzi, jak i systemów montażowych, uchwytów, którymi może dysponować w zależności od rodzaju kabli, jak i konstrukcji przegrody budowlanej (drewno, beton). Na stronie pisałem już o tzw. łączówkach kablowych umożliwiających bezpieczne połączenia elektryczne w puszkach montażowych, tablicach i rozdzielniach elektrycznych. Poniżej parę słów na temat uchwytów kablowych jak i wybranych systemach montażu. 

Uchwyty USMP

Przeznaczone są dla kabli typu YDYp, płaskich montowanych na ścianach betonowych lub z cegły pełnej, cegły dziurawki, itp. Wykonywane są jako pojedyncze i podwójne USMP-2. W czasie montażu wymagają wywiercenia w ścianie otworu wiertłem widiowym ϕ7,8 lub 9mm, a następnie po założeniu na kable - wbicia uchwytu młotkiem. Są jednorazowego użytku. Minimalna średnica kabla to YDYp 3x1mm2, maksymalna YDUp 5x6mm2

elektr51.jpgelektr52.jpgelektr53.jpg

elektr54.jpgelektr55.jpgUchwyty powyższe występują też w wersji dla kabli okrągłych USMO. Minimalna średnica przewodu – 1x6mm2
Maksymalna średnica przewodu – 1x20mm2. Stosujemy je do przewodów – okrągłych, np. YDY, YTDY, UTP
Średnica otworu montażowego pod uchwyt to 6-9mm

Uchwyty TRYTYT UWH-3

To kolejna wersja uchwytów wbijanych młotkiem do montażu kabli na ścianach ceramicznych lub betonowych, w  sposób podtynkowy. Uchwyty powyższe produkowane są dla kabli płaskich typu YDYp jak i dla kabli okrągłych.  

elektr56.jpgelektr57.jpg

Uchwyty UG i UGP zwale popularnie FLOP

To uchwyty do montażu kabli na ścianach drewnianych wyposażone w gwoździk mocujący. Dostępne są w wersji dla przewodów płaskich i okrągłych o różnych średnicach.

elektr58.jpg  elektr59.jpg

Fot. Uchwyty flop do przewodów płaskich i okrągłych.

Podczas montażu uchwytów typu UG i UGP należy uwzględnić następujące zalecenia:
- rodzaj i wielkość uchwytu powinny być dobrane do mocowanego przewodu,
- przy montażu przewodów w poziomie gwóźdź powinien znajdować się pod przewodem,
- gwóźdź należy wbijać pod kątem 90 stopni do powierzchni.

Prowadzenie kabli w rurkach

elektr60.jpg

Stosuje się rurki sztywne z  PVC lub elastyczne, karbowane . Rury sztywne typu RL występują o długości 3m i średnicy zewnętrznej 13, 16, 18, 20, 22, 25, 28, 32, 37, 47mm, rury karbowane RKGL są wykonane z PVC-U w kolorze szarym lub czarnym, a także w innych kolorach (zielonym, niebieskim, czerwonym, itp.). Przy prowadzeniu w budynku kilku różnych instalacji, np. elektryczna, telekomunikacyjna, alarmowa, kolor rury karbowanej  pozwala na identyfikację instalacji. Oferowane są w zwojach o długości 25 lub 50m. Wyróżnia się też rury karbowane jednościenne i dwuścienne (rys. poniżej).

elektr61.jpgelektr62.jpg

W rurach można prowadzić pojedyncze przewody lub zwoje przewodów w ilości zależnej od średnicy kabla i wewnętrznej średnicy rury. Średnicę rury należy dobrać w zależności od ilości i średnicy przewodów lub kabli jakie będą do nich wciągane. Producenci zalecają, aby powierzchnia przekroju wewnętrznego rurki była przynajmniej 3x większa od sumy powierzchni przekroju przewodów lub kabli w niej umieszczonych. Zalecenie to dotyczy odcinków o maksymalnej długości 5 m. W przypadku odcinków których długość przekracza 5 m, zaleca się w jednej rurce prowadzić tylko jeden przewód lub kabel.

elektr63.jpg 

Prowadzenie kabli w rurach osłonowych stosuje się zarówno wewnątrz jak i na zewnątrz budynków. Z uwagi na średnice zewnętrze rur, ten sposób prowadzenia ma zastosowanie przy montażu natynkowyelektr64.jpgm, lub ścianie drewnianej. Stosowane jest często w pomieszczeniach piwnicznych, szybach instalacyjnych, kotłowniach, zasileniach tablic rozdzielczych, itp.   Rurki można też prowadzić podtynkowo w wyciętych bruzdach ściennych. Takie rozwiązanie stosowane jest np. popularnie dla bloczków belitowych. Bardzo często rurę karbowaną (peszel) stosuje sie przy prowadzeniu instalacji elektrycznych w podłogach. Zaletą tego typu prowadzenia jest możliwość późniejszej wymiany przewodu bez konieczności kucia ściany (podłogi).   Rurki mocowane są na ogół za pomocą klipsów, uchwytów zamykanych, opasek itp. 

elektr65.jpg

Fot. Przykłady uchwytów do rur elektroinstalacyjnych.

 Złączki rurowe

W przypadku rur instalacyjnych sztywnych i częściowo elastycznych niezbędnym elementem przy montażu instalacji są elementy umożliwiające połączenie ze sobą dwóch sąsiednich rur, wykonanie rozgałęzienia, czy zmiany kierunku. Są to mufki, kolanka, trójniki itp., złączki kompenascyjny itd. Poniżej kilka popularnych elementów

elektr66.jpgelektr67.jpg

Fot. Po lewej złączka prosta (mufka), po prawej złączka kompensacyjna, u dołu kolano 90° i trójnik

elektr68.jpgelektr69.jpg

Obecnie na rynku możemy tez spotkać rury dzielone do szybkiego montażu instalacji i wymiany przewodów np. System OBO Bettermann. Są to systemy typu Quick Pipe. Rury elektroinstalacyjne z serii Quick-Pipe umożliwiają bardzo szybkie wkładanie kabli - nawet przy późniejszych modyfikacjach instalacji.

elektr70.jpg

W firmie Bettermann znajdziemy też uchwyt do rur elektroinstalacyjnych tzw. bezstopniowe, uniwersalne do montażu całego zakresu średnic od 15-37mm, przez szybkie przestawienie średnicy obejmy. Dla instalacji wielokablowych dostępne są uchwyty zbiorcze GRIP. Oba rozwiązania poniżej.

elektr71.jpg

Szyny montażowe c.d.n.

 

     

     

(adsbygoogle = window.adsbygoogle || []).push({});