Strona główna    Vademecum instalacji sanitarnych
MENU  

  Instalacje kanalizacji sanitarnej

 

   Jesteś: Instalacje kanalizacyjne >Instalacje sanitarne

 

Kanalizacja grawitacyjna

Kanalizacja podciśnieniowa

Kanalizacja nadciśnieniowa

  

 

Wiadomości ogólne
Jednostki miar
Właściwości materiałów
Rury i łączniki
Rodzaje połączeń
Historia instalacji sanitarnych
Instalacje wodociągowe
Wiadomości wstępne
Rodzaje instalacji
Uzbrojenie instalacji  

Kanalizacja grawitacyjna

 W systemie sanitarnym grawitacyjnym ścieki spływają samoistnie, pod własnym ciężarem. Wymaga to poprowadzenia wszystkich przewodów ze spadkiem i zapewnienia w kanalizacji odpowiedniej ilości powietrza. Minimalna średnica przewodów jest uwarunkowana średnicą odpływu z przyboru i wynosi  100 mm dla muszli ustępowej, 50mm dla wanny, zlewozmywaka i 40mm dla umywalki i bidetu.   Szczegółowe zasady projektowania i montażu kanalizacji grawitacyjnej w budynkach mieszkalnych i niemieszkalnych podaje norma PN-92/B-01707, a także Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie.

                Zaletą systemów grawitacyjnych jest ich stosunkowo niski koszt i pewność działania, wadą -duża ilość miejsca pod zabudowę i brak możliwości odprowadzania ścieków z przyborów niekorzystnie położonych względem przykanalika (piwnice, garaże podziemne, itp.).

Zgodnie z normą europejską PN-EN 12056 wyróżnia się cztery typy systemów kanalizacyjnych zależnie od stopnia napełnienia przewodów kanalizacyjnych, sposobu podłączania przyborów  i rodzaju odprowadzanych ścieków (ścieki szare, ścieki czarne).

System I i II – to system pojedynczego pionu kanalizacyjnego, do którego przybory sanitarne podłączone są w sposób zbiorczy. Podejścia są projektowane na 50% wypełnienie ściekami (system I) lub 70% wypełnienie ściekami (system II).  

System III -  to system pojedynczego pionu kanalizacyjnego, do którego poszczególne przybory podłączone są niezależnie (każdy posiada osobny trójnik na pionie). Podejścia są całkowicie wypełnione. System ma zastosowanie tylko dla sanitariatów o małej liczbie przyborów sanitarnych. Większa ilość przyborów tworzy piramidę trójników na pionie i jest trudna w montażu.

System IV – to system osobnych pionów kanalizacyjnych dla ścieków czarnych (muszla ustępowa, pisuar) i ścieków szarych (pozostałe przybory).

                W Polsce, podobnie jak w większości krajów europejskich najbardziej rozpowszechniony jest system kanalizacyjny I. System II stosowany jest sporadycznie, głównie przy rozległych instalacjach, wymagających długich podejść pod przybory. W tym wypadku przyjęcie w założeniach projektowych większego wypełnienia zwiększa przepustowość przewodów, pozwalając na ograniczenie ich średnicy. Odbywa się to jednak kosztem większego spadku liniowego rur, co nie zawsze jest przestrzegane i rozumiane przez monterów instalacji. 

Kanalizacja podciśnieniowa

    Za pioniera kanalizacji podciśnieniowej uważa się holenderskiego inżyniera Charles’a T. Liernur’a, który już w roku 1866 zbudował pierwszy system podciśnieniowy w mieści Harlem. W rozwiązaniu Liernur’a ścieki z poszczególnych domostw spływały grawitacyjnie do zbiorników pośrednich w ulicy, a stamtąd systemem kolektorów były zasysane do centralnego zbiornika w którym maszyna parowa wytwarzała próżnię.  Zasysanie odbywało się cyklicznie, głównie w godzinach nocnych i wymagało otwierania przez obsługę sieci zasuw w każdej komorze zbiorczej.

                Rozwiązanie Liernur’a dotyczyło systemów kanalizacji zewnętrznej, ale z jego idei wyrastają wszystkie współczesne instalacje kanalizacji podciśnieniowej firm takich jak: AIRVAC, ISEKI, FLOVAC, ROEDIGER, QUA-VAC. W roku 1956 szwedzki inżynier Joel Liljendahl opatentował wynalazek pierwszej na świecie toalety podciśnieniowej, tym samym systemy podciśnieniowe wkroczyły do budynków.  

Współcześnie Instalacje podciśnieniowe w budynkach wykonywane są jako centralne  i stanowią kompletny system kanalizacyjny. Wszystkie przybory sanitarne podłączone są do sieci przewodów podciśnieniowych, poprowadzonych z reguły pod stropem pomieszczenia. Podciśnienie wytwarzane jest centralnie przez stację próżniową usytuowaną w podziemiu. Stacja pracuje w sposób ciągły, tym samym każdy przybór sanitarny musi być wyposażony jest z specjalny zawór zwrotny zwany też „ewakuacyjnym”, uruchamiany ręcznie przez użytkownika i zapobiegający przypadkowemu zasysaniu ścieków.

 Muszle ustępowe w systemach podciśnieniowych mają konstrukcje z lustrem wody.  Po załatwieniu potrzeby i naciśnięciu przycisku na muszli, zawór ewakuacyjny otwiera odpływ i ścieki przez kilka sekund zasysane są do sieci przewodów, po czym zawór zamyka się, a do muszli napływa świeża woda. Zużycie wody przy pojedynczym użyciu wynosi około 1 litra,   jest więc nieporównywalnie mniejsze niż w systemach grawitacyjnych 

 Kanalizacja nadciśnieniowa

W instalacjach wewnętrznych stosowana jest jako rozwiązanie miejscowe dla pojedynczego przyboru lub grupy przyborów, bądź centralne, dla całego budynku. Zasada działania polega na ciśnieniowym transporcie ścieków   przez pompę  ścieków  z tzw. maceratorem  (rozdrabniaczem części stałych), na wyższy poziom, do kanalizacji grawitacyjnej. 

 Instalacje ciśnieniowe miejscowe można dalej dzielić na:

- pośredniego działania

- bezpośredniego działania

W instalacjach  pośredniego działania  ścieki spływają najpierw z przyborów grawitacyjnie do zbiornika umieszczonego w pomieszczeniu, a stąd, po przekroczeniu dopuszczalnego poziomu, przepompowywane są do kolektora kanalizacji sanitarnej. Załączanie pompy ściekowej odbywa się przez czujnik poziomu w zbiorniku. Pompy są w stanie przepompować ścieki na odległość do 80 m i na wysokość do 8m, a nawet do 11m. W instalacjach miejscowych bezpośrednich pompa umieszczona jest  od razu w konstrukcji przyboru. Odprowadzanie ścieków wymaga  ręcznego jej uruchomienia przyciskiem na obudowie przyboru.  Wydajność i wysokość podnoszenia pomp jest tutaj niewielka, zwykle nie przekracza 3-5m.

Instalacje ciśnieniowe centralne są ofertą dla całych budynków (restauracji, barów, małych hoteli, garaży podziemnych, itp.) niekorzystnie położonych względem kolektora ścieków. Ścieki spływają tutaj do zbiornika umieszczonego w podłożu, wyposażonego w pompę i rozdrabniacz, skąd okresowo, po przekroczeniu dopuszczalnego poziomu przepompowywane są do kolektora sanitarnego. Wydajność urządzeń jest bardzo duża do 1500 l/min. i do 21m wysokości podnoszenia. 

 

 

            

 

Zasady montażu instalacji
Projektowanie
Instalacje kanalizacyjne
Wiadomości wstępne
Rodzaje instalacji
Instalacje sanitarne
Instalacje deszczowe
Drenaż rozsączający i inne metody oczyszczania ścieków
Drenaż opaskowy
Uzbrojenie instalacji
Zasady montażu instalacji
Projektowanie instalacji
Instalacje centralnego ogrzewania
Wiadomości wstępne
Rodzaje instalacji c.o.
Uzbrojenie instalacji
Grzejniki
Kotły
Kolektory słoneczne
Zasady montażu instalacji
Projektowanie instalacji
Paliwa
Instalacje gazowe
Wiadomości wstępne
Instalacje gazu ziemnego
Instalacje gazu płynnego
Uzbrojenie instalacji
Zasady montażu
Projektowanie
Instalacje wentylacyjne
Wiadomości wstępne
Podział instalacji
Instalacje wentylacyjne
Klimatyzacja
Uzbrojenie instalacji
Zasady montażu
Projektowanie