Strona dla uczniów technikum

 

Strona główna

Galeria Mapa strony Historia Kontakt PSBiG Filmy  

Technik urządzeń i systemów energetyki odnawialnej

 

     Vademecum energetyki odnawialnej

Energia wód płynących Energia słoneczna Energia geotermalna Energia wiatru
Pompy ciepła Biomasa Biogaz Energia oceanów
Ustawy i rozporządzenia Jesteś: Vademecum odnawialnych źródeł energii→Pompy ciepła→Obsługa i serwis pomp ciepła

11. Obsługa i serwis pomp ciepła

11.1 Wiadomości wstępne (wymagania techniczne dla pomp ciepła)

11.2 Czynniki chłodnicze pomp ciepła

11.3 Parametry pracy pomp ciepła

11.4 Dolne źródła ciepła

11.5 Odbiór i uruchamianie pomp ciepła

11.6 Układy sterowania pomp ciepła

11.7 Schematy pracy pomp ciepła

11.8 Serwis pomp ciepła

 

 

11.1 Wymagania techniczne dla pomp ciepła

 

Pompy ciepła powinny posiadać następujące wartości współczynników efektywności COP:
- pompa ciepła typu powietrze/woda w punkcie pracy A2W35: COP ≥ 3,1,
- pompa ciepła typu solanka/woda w punkcie pracy B0W35: COP ≥ 4,3,
- pompa ciepła typu woda/woda w punkcie pracy W10W35: COP ≥ 5,1,
- pompa ciepła typu bezpośrednie odparowanie w gruncie/woda, w punkcie pracy E4W35: COP ≥ 4,3,
- pompa ciepła typu powietrze/woda przeznaczona wyłącznie do przygotowanie wody użytkowej (c.w.u.), w punkcie pracy A15/W10-55: COP ≥ 2,9.
Pompa ciepła powinna posiadać certyfikat potwierdzający wartość współczynnika COP zmierzonego zgodnie z jedna z norm:
- PN-EN 14511 „Klimatyzatory, ziębiarki cieczy i pompy ciepła ze spręż arkami o napędzie elektrycznym, do grzania i ziębienia” lub
- PN-EN 12309 „Urządzenia klimatyzacyjne absorpcyjne i adsorpcyjne i/lub wyposaż one w pompy ciepła, zasilane gazem, o obciążeniu cieplnym nieprzekraczającym 70 kW” lub
- PN-EN 16147 „Pompy ciepła ze spręż arkami o napędzie elektrycznym - Badanie i wymagania dotyczące oznakowania zespołów do ogrzewania pomieszczeń i ciepłej wody użytkowej” lub
- PN-EN 15879-1 „Badanie i charakterystyki pomp ciepła ze spręż arkami o napędzie elektrycznym, z gruntem jako dolnym źródłem ciepła, do ogrzewania i/lub chłodzenia pomieszczeń - Część 1: Pompy ciepła grunt-woda”
lub norm równoważnych, wydany przez właściwe laboratorium badawcze. Data wystawienia certyfikatu nie może być wcześniejsza ni 5 lat licząc od daty złożenia wniosku o dofinansowanie.
W okresie przejściowym, dla wniosków o dofinansowanie składanych przed 30/06/2015, wartości współczynników efektywności COP mogą być deklarowane przez producentów.
Układ musi być tak zaprojektowany, aby sezonowy wskaźnik efektywności energetycznej SCOP, liczony zgodnie z norma PN-EN 14825 „Klimatyzatory, ziębiarki cieczy i pompy ciepła, ze spręż arkami o napędzie elektrycznym, do ogrzewania i chłodzenia” (dla pomp o napędzie elektrycznym) lub PN-EN 12309-2 „Urządzenia klimatyzacyjne absorpcyjne i adsorpcyjne i/lub wyposaż one w pompy ciepła, zasilane gazem, o obciążeniu cieplnym
nieprzekraczającym 70 kW - Cześć 2: Racjonalne zużycie energii” (dla pomp zasilanych gazem) lub norm równoważnych, wynosił:
- dla pomp ciepła typu powietrze/woda dla potrzeb c.o. i c.w.u., zasilanych energią elektryczną: SCOP ≥ 3,3;
- dla pozostałych pomp ciepła dla potrzeb c.o. i c.w.u., zasilanych energią elektryczną: SCOP ≥ 3,8;
- dla pomp ciepła zasilanych ciepłem: SCOP ≥ 1,25.
Osiągniecie wymaganej wartości SCOP musi być potwierdzone obliczeniami lub komputerowymi programami symulacyjnymi.
W okresie przejściowym, dla wniosków o dofinansowanie składanych przed 25/09/2015, sezonowy wskaźnik efektywności energetycznej SCOP może być liczony zgodnie z międzynarodowym standardem VDI4650, zmodyfikowanym dla polskich warunków
klimatycznych lub standardem równoważnym.
Obowiązkowym elementem instalacji jest licznik energii elektrycznej pobieranej przez wszystkie urządzenia instalacji lub licznik gazu służącego do zasilania pompy.

 

11.2. Czynniki chłodnicze

 

Podstawowa budowa sprężarkowej pompy ciepła została już omówiona w folderze "pompy ciepła". Sprężarkowe pompy ciepła są uważane za najdojrzalsze technicznie rozwiązanie i dlatego są najbardziej rozpowszechnione. Ich sposób pracy jest identyczny ze sposobem pracy zwykłej chłodziarki domowej – tylko ze zmienionym celem pracy (grzanie zamiast chłodzenia). Budowa instalacji sprężarkowej pompy ciepła zależy w dużej mierze od zastosowanego czynnika chłodniczego, dlatego poświęcę im więcej miejsca.

Czynnik chłodniczy to substancja robocza uczestnicząca w wymianie ciepła w urządzeniu chłodniczym lub pompie ciepła, która pobiera ciepło przez odparowanie w niskiej temperaturze przy niskim ciśnieniu, a oddaje przez skraplanie przy odpowiednio wyższej temperaturze i wyższym ciśnieniu.

  Czynniki chłodnicze krążące w obiegu pompy ciepła muszą się charakteryzować:

● niską jednostkową teoretyczną pracą sprężania (niskim nakładem energii),
● dużą jednostkową wydajnością chłodniczą, zapewniającą mniejszy strumień krążącego
w układzie czynnika, a to umożliwia zastosowanie mniejszej sprężarki,
● wysokim współczynnikiem przejmowania ciepła, w procesach skraplania i odparowania,
zapewniającymi małe powierzchnie wymienników ciepła,
● zerowym potencjałem niszczenia stratosferycznej warstwy ozonowej ODP (Ozone Depletion Potential)
● zerowym potencjałem tworzenia efektu cieplarnianego GWP (Global Warming Potential),
● brakiem negatywnego oddziaływania na materiały konstrukcyjne i uszczelnienia,
● brakiem własności niszczących olej smarny, tzn. nie powinny z nim wchodzić w reakcje chemiczne,
● brakiem własności toksycznych, palnych i wybuchowych,
● trwałością przy stosowanych ciśnieniach i temperaturach (nie powinny ulegać rozkładowi),
● możliwością łatwego wykrywania ewentualnych nieszczelności w instalacjach,
● przy stosowanych temperaturach skraplania niewysokimi występującymi przy nich ciśnieniami
nasycenia, aby móc stosować lekkie konstrukcje sprężarek,

 

W zależności od składu chemicznego czynniki chłodnicze możemy podzielić na:

- czynniki jednoskładnikowe są jednorodnymi lotnymi substancjami chemicznymi:
amoniak, dwutlenek węgla, propan, butan, izobutan, pentan, R12, R22, R134a,
- czynniki azeotropowe (AZEO) są mieszaninami o określonym składzie procentowym kilku substancji jednoskładnikowych, zachowujących się podczas wrzenia
i skraplania tak, jak czynniki jednoskładnikowe; R507, R508, R509,
- czynniki zeotropowe (ZEO) są mieszaninami o określonym składzie procentowym kilku substancji o znacznie zróżnicowanej lotności (poślizg temperaturowy).

Poślizg temperaturowy - właściwość czynników chłodniczych o mieszanym składzie, polegająca na odparowywaniu i skraplaniu się w różnych temperaturach (w pewnym przedziale temperatur). W parowniku poślizg temperaturowy objawia się tym, że w danej temperaturze odparowuje tylko część czynnika podczas gdy reszta pozostaje w fazie ciekłej i wymaga dalszego wzrostu temperatury. Może to prowadzić do niezupełnego odparowania (niższa sprawność) jak też do zjawiska szronienia na wlocie do parowacza.  
- mieszaniny bliskoazeotropowe (MBA=NEARM) są w istocie mieszaninami zeotropowymi o niewielkim poślizgu temperaturowym; R401A, R401B, R401C, R406A, R407A, R407B, R407C, R409A.

Ze względu na temperaturę wrzenia przy ciśnieniu atmosferycznym czynniki dzielimy na:

 Grupa I - czynniki niskotemperaturowe; tw= -100°C ÷ -80°C,
Grupa II - czynniki średniotemperaturowe tw= -40
°C,
Grupa III - czynniki wysokotemperaturowe tw= -25
°C ÷ +25°C,
Grupa IV - czynniki o bardzo wysokich temperaturach tw= +25
°C ÷ +100°
C

 

Nazwy czynników chłodniczych są związane z ich składem. Litera R oznacza "Refrigerant - czynnik chłodniczy". Cyfra po literze:

dla związków typu CFC, HCFC, HFC po literze R wprowadza się kod liczbowy gdzie:
- pierwsza cyfra z prawej oznacza ilość atomów fluoru,
- druga cyfra z prawej jest powiększoną o jeden ilością atomów wodoru,
- trzecia cyfra z prawej jest pomniejszoną o jeden ilością atomów węgla,
- jeżeli w cząsteczce występują atomy bromu, to na końcu kodu liczbowego dodaje się literę ,,B” oraz
cyfrę oznaczającą ich ilość,
- jeżeli istnieją izomery wówczas dodaje się odpowiednie litery do kodu liczbowego ,,a, b, c, itd.”,

dla czynników pochodzenia nieorganicznego po literze R wprowadza się kod liczbowy, tworzony przez
dodanie do liczby 700 liczby określającej masę cząsteczkową danego związku (amoniak – R717)

dla mieszanin azeotropowych po literze R wprowadza się kod liczbowy w grupie numeracji 500
w kolejności zgodnej ze wzrostem normalnej temperatury wrzenia,
 dla mieszanin zeotropowych po literze R wprowadza się kod liczbowy w grupie numeracji 400  należy je określać przez podanie odpowiednich oznaczeń liczbowych zawartych w nich czynników
jednorodnych oraz ich proporcje masowe (R409A – R22/124/142b, 60/25/15),
 dla czynników organicznych po literze R wprowadza się kod liczbowy w grupie numeracji 600,
Przyporządkowanie w tej grupie jest arbitralne (izobutan – symbol R600a).
Zgodnie z normą ISO817 oraz Polską Normą M – 04611,,Chłodnictwo” oznaczenia czynników chłodniczych, można zestawić następująco:
seria dwucyfrowa - chlorowce pochodne metanu (CH4),
seria ,,100” - chlorowce pochodne etanu (C2H6),
seria ,,200” - chlorowce pochodne propanu (C3H8),
seria ,,C 300” - chlorowce pochodne cyklo-butanu (C4H8),
seria ,,400” - mieszaniny i roztwory,
seria ,,500” - mieszaniny azeotropowe,
seria ,,600” - związki organiczne,
seria ,,700” - substancje nieorganiczne,
seria ,,1000” - chlorowce pochodne węglowodorów nienasyconych.
Z uwagi na szkodliwość czynników chłodniczych na klimat w tym na niszczenie warstwy ozonowej i ocielenie klimatu wiele z dotychczasowych rozwiązań zostało wycofanych. W tabeli podano starsze rozwiązania czynników chodniczych z zamiennikami.

Zmiany czynników "freonowych" na ekologiczne zamienniki
Czynniki wycofane z obrotu czynniki przejściowe czynniki docelowe
R11 R123 R134A
R12 R409A / R401A R134A / R600A
R22   R407C / R404A
R502 R408 R507 / R404A
R13B1   R410A
R13   R23


Amoniak (R717)

Amoniak jest nieorganicznym związkiem chemicznym, który w normalnych warunkach atmosferycznych jest gazem bez koloru, o silnie drażniącym zapachu, trudno zapalnym, trującym, wywołującym intensywne łzawienie, charakteryzującym się ostrym alkalicznym smakiem. Polska norma PN-72/M04601 zalicza ten związek do grupy drugiej, obejmującej czynniki chłodnicze o działaniu toksycznym lub drażniącym, a także palne (przy stężeniach w powietrzu wyższych od 3,5%). Wylany z naczynia ciśnieniowego ciekły amoniak, rozprężając się do ciśnienia atmosferycznego, intensywnie odparowuje (ponieważ jego pary są lżejsze od powietrza, unoszą się do góry). Podobnie jak w przypadku fazy gazowej, również jako ciecz jest substancją bezbarwną. Amoniak jako czynnik chłodniczy jest stosowany w układach jedno i dwustopniowych średnich i dużych sprężarkowych urządzeń przemysłowych. Nadaje się on przede wszystkim do pracy w urządzeniach parowych ze sprężarkami tłokowymi.

Amoniak nie działa na żelazo i jego stopy, stąd też stal jest podstawowym materiałem konstrukcyjnym w urządzeniach pracujących z tym czynnikiem. Bez­wodny amoniak powoduje korozje metali, natomiast wilgotny atakuje cynk, miedź i jej stopy, dlatego też materiałów tych nie stosuje się do budowy sprężarek i aparatów dla niego przeznaczonych.

 

Propan R290

R290 jako czynnik chłodniczy ma dłuższą tradycję niż związki grupy CFC. Od początku tego wieku jest stosowany w dużych instalacjach chłodniczych w przemyśle chemicznym, petrochemicznym oraz w zakładach skraplania i rozdzielania gazów, gdzie jako czynnik palny podlega rygorystycznemu reżimowi technologicznemu i przeciwpożarowemu. Masa molowa propanu, równa 44kg/kmol, predestynuje go do roli optymalnego czynnika chłodniczego w dużych układach turbosprężarkowych - stosowanych również w ochładzaczach cieczy. W związku z koniecznością wycofania z produkcji związków grupy CFC (w tym R12), a także kłopotów jakich przysparza czynnik R134a, znaczna część światowej produkcji chłodziarek domowych, handlowych, a także agregatów hermetycznych już obecnie opiera się na czynnikach węglowodorowych. Szczególnie przydatna okazała się w tym zastosowaniu mieszanina propanu (R290) i izobutanu (R600a)
w stosunku wagowym l:l, a także czysty izobutan. Propan jako czynnik roboczy pojawił się również w pompach ciepła (zastępując czynnik R22), w małej klimatyzacji (w tym pojazdowej) oraz w chłodnictwie środków transportowych.
 

Izobutan R600a

Izobutan należy do substancji, które najwcześniej zostały zastosowane jako czynniki chłodnicze, szczególnie w urządzeniach pracujących w zakładach produkujących lub przetwarzających węglowodory, a także w obiektach, gdzie płyn ten zużywany był jako paliwo. Z uwagi na palność R 600a został w późniejszym okresie wyparty z zastosowań chłodniczych przez freony. Jednak wobec faktu wycofywania większości z nich z użycia, izobutan będąc substancją naturalną znów jest postrzegany jako atrakcyjny płyn roboczy.
Izobutan wydaje się być odpowiednim czynnikiem roboczym dla urządzeń chłodniczych wysoko i średniotemperaturowych, pracujących dotychczas z R12 (głównie chłodziarki domowe, małe klimatyzatory i pompy ciepła). Własności termodynamiczne R600a odbiegają jednak znacznie od własności R12, wobec czego izobutan znajduje zastosowanie w urządzeniach specjalnie dla niego konstruowanych lub jako składnik mieszanin najczęściej w połączeniu z propanem.
 

 

Poniżej charakterystyka najczęściej obecnie używanych czynników chłodniczych

R407C

 jest bezbarwną mieszaniną zeotropową czynników R32 (CH2F2) 23% wag., R125 (CF3-CHF2) 25% wag. oraz R134a (CF3-CH2F) 52% wag. R407C jest czynnikiem o zbliżonych własnościach termodynamicznych do R22, dlatego proponowany jest jako zamiennik tego czynnika zarówno w już istniejących, jak i nowo projektowanych instalacjach chłodniczych. Jest on mieszaniną charakteryzującą się dość znacznym poślizgiem temperaturowym, dlatego wyklucza się jej stosowanie w instalacjach wyposażonych w parowniki zalane.
R410A

Czynnik R410 jest mieszaniną dwuskładnikową, składającą się z substancji jednorodnych R32 i R125. W ocenie jego producentów posiada korzystne właściwości termodynamiczne. Obecnie dla mieszaniny R32/R125 proponowane są następujące proporcje: 50/50% wagowych lub 45/55% wagowych. W związku z tym mieszaniny te oznaczane są jako R410A lub R410B. Czynnik R410 jest długoterminowym, bezchlorowym zamiennikiem R22 w klimatyzatorach, domowych i handlowych urządzeniach chłodniczych, pompach ciepła, a także w nowo projektowanych układach chłodniczych w przemyśle i supermarketach. Może również służyć jako substytut R22 w systemie "retrofit" w istniejących już urządzeniach. Ze względu na większe ciśnienia w przypadku stosowania R410, przed każdą taką operacją zaleca się zasięgnięcie opinii producenta sprężarek oraz poszczególnych podzespołów instalacji chłodniczej. Czynnik ten znajduje również zastosowanie w układach niskotemperaturowych zastępując w nich R13B1.
R134A - 1,1,1,2 - tetrafluoroetan

R134a jest związkiem jednorodnym o wzorze chemicznym CH2F-CF3. Jest to płyn bezbarwny o stałym eterycznym zapachu. Czynnik chłodniczy stosowany w urządzeniach małej i średniej mocy. Popularny w chłodnictwie domowym, klimatyzacjach samochodowych ale także chłodnictwie przemysłowym, handlowym i transporcie chłodniczym. Zalecany jako zamiennik R 12 w chłodnictwie przemysłowym i klimatyzacjach. Zła tolerancja materiałowa niektórych tworzyw sztucznych, a także cynku, magnezu i ołowiu.  W dużych stężeniach ma działanie duszące.
Dane techniczne czynników chłodniczych

 

Oddziaływanie czynników chłodniczych z metalami.

 

ODP - potencjał niszczenia ozonu

ODP (Ozone Depletion Potential – potencjał niszczenia ozonu), to wskaźnik opisujący działanie substancji zawierających chlor (w tym grupy CFC i HCFC) na warstwę ozonową. Z definicji jest to współczynnik opisujący, ile razy większe zniszczenie warstwy ozonowej spowoduje w warunkach stacjonarnych jednostka masy danej substancji, emitowana ze stałą szybkością w ciągu roku, w porównaniu z substancją odniesienia, za którą przyjęto związek CFC 11 (znany jako czynnik chłodniczy R11). Raport techniczny Programu Ochrony Środowiska Narodów Zjednoczonych z 1991r. podaje wartości tego wskaźnika.

Tabela. Wskaźniki ODP

Substancja

Żywotność                   

w atmosferze

(lata)

ODP

CFC 11

CFC 12

CFC 13

CFC 113

CFC 114

CFC 115

HCFC 22

HCFC 123

HCFC 124

HCFC 141b

HCFC 142b

60

130

400

90

130

400

15

2

7

8

19

1,00

1,00

1,00

1,07

0,80

0,52

0,055

0,02

0,022

0,11

0,065

 

GWP - globalny potencjał cieplarniany

Wskaźnik GWP (Global Warming Potential – globalny potencjał cieplarniany) charakteryzuje to działanie w odniesieniu do CO2. Można go zdefiniować jako współczynnik opisujący, ile razy większy potencjał tworzenia „efektu cieplarnianego” posiada kilogram danej substancji w zadanym czasie w porównaniu do kilograma CO2. Wartość tego wskaźnika zmienia się silnie w zależności od przyjętego horyzontu czasowego oddziaływania danej substancji, w związku z tym musi on być zawsze podany.
 


 

 

11.3 Parametry pracy pomp ciepła

11.3.1 Współczynnik COP

Jednym ze wskaźników charakteryzujących pompy ciepła jest tzw. współczynnik efektywności (coefficient of performance - COP). Mówi on, ile zużyto energii napędzającej sprężarkę, w stosunku do całości oddanej energii grzewczej. Współczynnik COP obliczany jest według poniższych norm:

PN-EN 14511:2011 - wyznaczanie efektywności pomp ciepła ze sprężarkami napędzanymi silnikami elektrycznymi o stałej prędkości
PN-EN 14825: 2012 - wyznaczanie efektywności pomp ciepła ze sprężarkami napędzanymi silnikami elektrycznymi. Norma zawiera załącznik do obliczania SCOP na podstawie zużycia energii końcowej i warunków klimatycznych, a także podczas pracy z częściowym obciążeniem.
PN-EN 15316:2007 - wyznaczanie efektywności energetycznej całego budynku zasilanego pompą ciepła

Współczesne pompy ciepła mają współczynnik COP na poziomie 3,5-5,5.

Rys. Graficzne przedstawienie efektywności pompy ciepła o współczynniku COP = 4.

 

Minimalne wymagane wartości COP określa norma PN 14511 (tabela)

 

W jaki sposób należy czytać powyższe wskaźniki?

Pierwsza litera oznacza rodzaj stosowanego medium dolnego źródła ciepła

B- brine (solanka - czyli najczęściej roztwór 30% glikolu propylenowego)

W - water (woda)

A- air ( powietrze)

E- earth (ziemia, grunt)

Cyfra po literze oznacza temperaturę dolnego źródła ciepła, np. 0 - 0°C

Kolejna litera oznacza medium grzejne w górnym źródle ciepła. Zwykle jest to woda, stąd litera W.

Ostatnia liczba oznacza temperaturę górnego źródła ciepła na zasilaniu, np. 35 - 35°C

 

Np. A-2/W35 oznacza współczynnik COP policzony dla pompy ciepła powietrze/woda dla temperatury powietrza -2°C , przy oczekiwanej temperaturze na zasileniu instalacji +35°C.

Współczynnik COP nawet dla tej samej pompy mogą się znacznie różnic jeśli pod uwagę weźmiemy inna temperaturę dolnego i górnego źródła ciepła. Na poniższym wykresie pokazano jak zmienia się ten wskaźnik dla wybranej pompy przy zmianie temperatury powietrza zewnętrznego od -15 do +10°C. Jej producent może więc zachwalać dany model obiecując wskaźnik COP na poziomie 4,5, jednak wartość taka jest osiągalna tylko przy niskiej temperaturze wody zasilającej instalację i temperaturze zewnętrznej ≥10°C. Przy temperaturze 55°C i spadku temp. zewnętrznej poniżej 0°C, współczynnik COP pompy nie przekroczy 2,5.

 

 

11.3.2 Wspólczynnik SPF

Jest to współczynnik wydajności sezonowej. Załącznik VII dyrektywy w sprawie energii odnawialnej 2009/28/WE określa trzy parametry do obliczania ilości energii odnawialnej pochodzącej z pomp ciepła. Są to:

η - średnia europejska sprawność wytwarzania energii elektrycznej. obecnie wskaźnik ten wynosi 0,455 (dane za2010 rok)

Qusable - użyteczna ilość ciepła pochodząca z pompy ciepła, obliczana jest jako iloczyn równoważnej ilości godzin pracy pompy ciepła i jej mocy nominalnej. Ilość równoważna godzin pracy, to zakładana roczna ilość godzin, przy których pompa dostarcza moc znamionową  (ilość ta zależy od szerokości geograficznej, a ściślej klimatu - zob. tabela poniżej)

SPF - przeciętny współczynnik wydajności sezonowej określany dla pracy aktywnej jako SCOP (dla pomp zasilanych energia elektryczną), SPER - dla pomp zasilanych energią cieplną, np. gazowych. Minimalne wartości SPF według dyrektywy VII wynoszą:

2,5 - dla SCOP czyli dla pomp ciepła zasilanych elektrycznie

1,15 - dla SPER czyli pomp ciepła zasilanych energią cieplną

 

Warunki kilmatyczne

W Europie wyznacza się trzy klimaty: ciepły, umiarkowany i chłodny. Polska należy do krajów o klimacie chłodnym.

Tabela. Ilości godzin równoważnej pracy Hhp i SCOP dla pomp ciepła elektrycznych

 

Tabela. Jw. dla pomp zasilanych energia cieplną

 

 

11.3.3 Współczynnik SPER

Jest to sezonowy współczynnik nakładu energii pierwotnej obliczany ze wzoru:

 

                      SPER = SCOP x η

gdzie:

SCOP - sezonowy współczynnik efektywności pompy ciepła obliczany na podstawie normy PN-EN 18250

 

η - średnia europejska sprawność wytwarzanej energii elektrycznej (obecnie 0,455)

 

11.3.4 Punkt biwalentny pompy (więcej)

Punkt biwalentny pracy pompy ciepła to temperatura zewnętrzna, przy której pompa ciepła nie jest w stanie zabezpieczyć odpowiedniej ilości ciepła dla instalacji w wyniku spadku jej sprawności. Określanie punktu biwalentnego ma miejsce w przypadku pomp typu powietrze/woda i ma na celu określenie temperatury przy której załączy się drugie, alternatywne źródło ciepła.

 

11.3.5 Znak jakości EHPA

Znak Jakości EHPA Q dla pomp ciepła wywodzi się z działań krajowych stowarzyszeń branżowych z Austrii, Niemiec i Szwajcarii, które dążyły do stworzenia wspólnego zestawu wymagań zapewniających wysoką jakość produktu i serwisu (nazwa Znak Jakości D-A-CH pochodziła od nazw państw).

Pomysł ten został rozwinięty przez Europejskie Stowarzyszenie Pomp Ciepła (EHPA) i na przestrzeni ostatnich lat w projekt ten włączyły się kolejne kraje (Szwecja, Finlandia, Belgia, Francja, Holandia). W związku z rozwojem znak jakości D-A-CH został zmieniony na znak jakości EHPA Quality Label (EHPA-QL).

Znak jakości przyznawany jest elektrycznie zasilanym pompom ciepła o mocy do 100kW, które przekazują energię z powietrza, gruntu lub wody. Aby otrzymać znak jakości, urządzenie musi spełnić szereg wymagań postawionych przez EHPA (testy) a producent musi zapewnić określony poziom usług w kraju gdzie przyznawany jest znak jakości.

Wymagania

Najważniejsze wymagania:
Zgodność wszystkich głównych komponentów z wymaganiami krajowymi (oznakowanie CE)
Minimalny poziom efektywności zdefiniowany według poniższych norm (punkty pracy - wymagana wartość COP), wyznaczony w wyniku badań w jednym z ośrodków testowych akredytowanych zgodnie z ISO 17025 dla testowania pomp ciepła:
EN 14511:
- solanka/woda B0/W35 - 4.30
- woda/woda W10/W35 - 5.10
- powietrze/woda A2/W35 - 3.10

EN 14825 (SCOP)
- powietrze/powietrze - konieczne jest spełnienia minimalnych wymagań dla klasy A zgodnie z regulacjami UE, tj. wartość SCOP nie może być niższa niż 3.4.

EN 15879-1
- bezpośrednie odparowanie w gruncie/woda E4/W35 - 4.30

EN 16147:
- pompy ciepła do c.w.u.

- Deklaracja poziomu hałasu zgodnie z normą EN 12102
- Zapewnienie sieci dystrybucji, planowania, serwisu oraz dokumentacji w języku urzędowym danego kraju.
- Zapewnienie sieci obsługi klienta w obszarze pozwalającym na zareagowanie w ciągu 24h na skargi klienta
- Zapewnienie dwuletniej gwarancji na urządzenie oraz dostępności części przez minimum 10 lat.

 

 

Testy
Egzamin zawodowy
Materiały do zajęć
Ciekawe linki

 

 

 

 Internetowe liczniki