Drenaż rozsączający i inne metody utylizacji ścieków

Podział metod utylizacji ścieków

    Metody oczyszczania ścieków sanitarnych pochodzących z gospodarstw domowych zależą od wielu czynników, jak:

– ilość odprowadzanych ścieków w ciągu doby, miesiąca

– cykliczność odprowadzania ścieków (np. działka letniskowa, dom mieszkalny),

– charakter odprowadzanych ścieków (zawartość części pływających, zawartość tłuszczów)

– skład i budowa geologiczna gruntu

– wymiary działki, odległości od innych zabudowań, studni, etc.

– rodzaj końcowego odbiornika

   Budowa własnej przydomowej oczyszczalni ścieków ma sens w przypadku zabudowy rozproszonej i braku miejscowej sieci kanalizacyjnej. Oczyszczone ścieki mogą być odprowadzane do odbiorników gruntowych (zwykle wierzchnie warstwy gruntu o głębokości do 3m) lub powierzchniowych (staw, rzeka, jezioro, rów melioracyjny, strumień). W tym drugim przypadku odprowadzanie ścieków nie może pogorszyć klasy wód odbiornika. Odprowadzanie ścieków do wód i ziemi wymaga:

– uzyskania pozwolenia na budowę (tylko w odniesieniu do instalacji odprowadzających powyżej 7,5 m3 ścieków na dobę)

– uzyskania pozwolenia wodno-prawnego (dla dobowej ilości ścieków powyżej 5 m3 ).

   Do najważniejszych krajowych przepisów dotyczących budowy i eksploatacji przydomowych oczyszczalni ścieków należą:

– Prawo wodne

– Prawo budowlane

– Ustawa o zagospodarowaniu przestrzennym

   Podstawowe przepisy i wytyczne znajdują się w dwóch dokumentach:

– Rozporządzenie w sprawie warunków jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie

– Rozporządzenie w sprawie klasyfikacji wód oraz warunków, jakim powinny odpowiadać ścieki odprowadzane do wód i do ziemi

 

Schematy oczyszczalni ścieków