Siatki bezpieczeństwa typ T, U, V

Typ T: Siatki poziome mocowane do wsporników
Wykorzystywane są w powstrzymywaniu spadania podczas pracy przy krawędziach budynków. Najważniejszym ich celem jest zabezpieczenie pracy podczas zbrojenia i deskowania na najwyższych kondygnacjach budynku (czyli tam, gdzie nie można jeszcze zainstalować balustrady). Przy szerokości wsporników 3 m powstrzymują upadek nawet z wysokości 6 m, dlatego mocowane są zwykle do stropu lub elewacji na niższej kondygnacji, czyli tam gdzie beton uzyskał już wystarczającą wytrzymałość. Ze względu na wysoki koszt konstrukcji wsporczej dobór tego rozwiązania powinien odbywać się jak najwcześniej, aby już na etapie projektowania uwzględnić to rozwiązanie w informacji BIOZ i budżecie inwestycji.

Fot. Siatki typu T

Budowę siatki typu T omówię na przykładzie rozwiązania firmy STRUMIN. System Zabezpieczający T jest konstrukcją stalową, składająca się z sześciu podstawowych części: ramię stałe, ramię ruchome, uchwyt górny, uchwyt dolny ramienia stałego, belki poziome siatki oraz siatka zabezpieczająca. Wszystkie te elementy powinny być jednocześnie tak zamocowane, aby spadająca osoba nie mogła nigdy uderzyć w części metalowe.

Rys. Budowa siatki bezpieczeństwa typu T.

Układ siatki typu T jest indywidualnym rozwiązaniem stosowanym przez danego producenta, jej montaż i użytkowanie powinno się odbywać ściśle według jego przepisów. Pojedyncza siatka typu T stanowi jeden segment, zwykle o wymiarach 3x6m. Podczas montażu segmenty zachodzą na siebie, przy czym wielkość tego zakładu powinna wynosić min. 75cm. Obowiązek zachodzenia na siebie siatek, który wynika z normy PN-EN 1263 sprawia, że powierzchnie zabezpieczone jedną konsolą mają maksymalnie 5,25 m.b. Mocowanie całego systemu do elewacji może być wykonane:

  • do stropu niższej kondygnacji
  • do ściany budynku
  • do szalunku wykonywanego stropu (rozwiązanie stosowane na najwyższych piętrach stawianego budynku)

Siatki typu T mogą mieć też wykonania specjalne z dodatkowym wysięgnikiem (zob. zdjęcie poniżej)

Fot. Siatka typu T z dodatkowym wysięgnikiem (Kramer).

W miejscach naroży budynku, dla umożliwienia ciągłości ochrony, stosowane są specjalne trójkątne moduły, z lina krawędziową.

Rys. Siatki T narożne (Strumin)

Siatki bezpieczeństwa typu T chronią często nie tylko przed upadkiem pracowników, ale także przed spadaniem różnych przedmiotów pochodzących z budowy, jak: gruz, narzędzia, kawałki izolacji, itp. Z uwagi na ich zewnętrzny montaż chronią w ten wszystkie przebywające niżej osoby przed upadkiem przedmiotów. Dla odpowiedniej „szczelności” siatka taka posiada dodatkową drugą warstwę tzw. „moskitierę”, o małych oczkach.

Fot. Siatka bezpieczeństwa T (kolor czerwony) z niebieską moskitierą (KRAMER)

Wytrzymałość siatek bezpieczeństwa typu T wynosi zwykle do 100kg przy upadku z wysokości 6-7m. Większa wysokość liczona jest od środka ciała pracownika, mniejsza od krawędzi do powierzchni siatki. Siatki powinny być poddawane okresowej kontroli, zgodnie z wymogami dotyczącymi siatek bezpieczeństwa, jak też kontroli szczegółowej. Kontrolę szczegółową Systemu Zabezpieczającego [T] wykonuje producent lub odpowiednia do tego celu jednostka:
– każdorazowo przed dostarczeniem systemu na budowę,
– co 12 miesięcy użytkowania,
– każdorazowo po dłuższym niż 3 miesiące okresie bezczynności systemu,
– po każdym zgłoszeniu użytkownika o konieczności wykonania kontroli szczegółowej. Kontrola szczegółowa na wniosek użytkownika jest odpłatna.
– Po zaistnienia upadku do systemu.

Typ U: Siatki pionowe stanowiące zabezpieczenie krawędzi
 Zgodnie z wytycznymi dla siatek bezpieczeństwa:

• Siatka w tym układzie może służyć jako zabezpieczenia dachów płaskich i o nachyleniu do 20°, jako wypełnienie balustrad, na rusztowaniach, na krawędziach poziomów roboczych.
• Ze względu na rodzaj obciążeń, którymi siatki typu U mogą podlegać możemy wyróżnić poszczególne klasy:
• Klasa A – gdy występują jedynie obciążenia statyczne,
• Klasa B – dla obciążeń statycznych i słabych sił dynamicznych,
• Klasa C – dla dużych sił dynamicznych.
• Klasy A nie należy stosować, gdy kąt powierzchni roboczej jest większy niż 10 stopni.
• Klasę B można stosować, jeśli kąt jest mniejszy niż:

  • 30 stopni bez ograniczenia wysokości upadku,
  • 60 stopni przy wysokości upadku mniejszej niż 2 m.

• Klasę C można stosować, jeżeli kąt wynosi pomiędzy:

  • 30 do 45 stopni bez ograniczenia wysokości upadku,
  • 45 do 60 stopni przy wysokości upadku mniejszej niż 5 m.

Fot. Siatka typu U zabezpieczająca brzeg dachu

• Siatki montuje się za pomocą lin, pasów napinających z klamrą samozaciskową, linki z klipsami.

Elementy konstrukcyjne, na których instalowane są siatki typu U muszą być projektowane i kotwione
z uwzględnieniem klasy zabezpieczenia i według wytycznych zawartych w normie PN–EN 13374 dla poszczególnych klas.
Producenci lub dostawcy systemów siatek typu U w instrukcjach użytkowania i montażu powinni wskazać typ klasy zabezpieczenia, do której dany system jest dopuszczony.

Fot. Siatka bezpieczeństwa typu U w klasie A, mocowana do rusztowania.

Klasa A Siatki klasy A stosuje się jako zabezpieczenie rusztowań, wypełnienie barierek ochronnych. Mocuje się je do konstrukcji nośnej po swoim obwodzie max co 0,75 m za pomocą elementów montażowych o minimalnej sile 2 kN lub poprzez przeplatanie oczka po oczku bezpośrednio na rurę np. rusztowania.

Klasa C – Siatki klasy C stosuje się jako zabezpieczenia bocznych krawędzi dachów, która rozpięta jest na wspornikach mocowanych do filarów nośnych poprzez zakotwienie, przykręcanie lub metodą zaciskową. Wymagania dla tego systemu są następujące:

Fot. Montaż siatki klasy A za pomocą linki z klipsem (fot. PIP).
  • kotwienia muszą wytrzymać siłę 5 kN,
  • odległość między wspornikami nie może być większa niż 10 m,
  • odchylenie wspornika na zewnątrz powinno wynosić 0°; ze względów budowlanych dopuszcza
    się odchylenie 45 °,
  • szczelina pomiędzy krawędzią dachu a siatką bezpieczeństwa nie może być większa niż 100 mm,
  • mocowanie siatki do wspornika odbywa się za pomocą lin o wytrzymałości min. 10 kN,
  • długość wspornika musi być tak dobrana, żeby odległość pomiędzy górną krawędzią siatki
    a brzegiem powierzchni roboczej wynosiła:
    – dla wsporników pionowych – minimum 1,5 m (wysokość siatki musi być powyżej środka
    ciężkości pracownika),
    – dla wsporników odchylonych od pionu – do 2,0 m.

Rys. Wytyczne montażu siatki bezpieczeństwa U w klasie C.(Alpinex)

Typ V: Siatki mocowane do wsporników typu „szubienica”
Spełniają podobne zadania i wymogi jak siatki mocowane na wspornikach typu T. Zwykle zamocowanie
konstrukcji odbywa się do stropów dwóch niższych kondygnacji, a dzięki swojej budowie
mogą wystawać ponad najwyższą elewację.

Fot. Siatka typu V mocowana do wsporników systemu Gallow.

Wymagania montażowe:

  • górny brzeg siatki powinien znajdować się minimum 1 m powyżej miejsca pracy,
  • odległość między każdą parą elementów utrzymujących siatkę u góry nie powinna przekraczać 5 m,
  • elementy utrzymujące powinny być zabezpieczone przed obróceniem się,
  • odległość między zakotwionymi elementami służącymi do zamocowania siatki do budynku
    nie powinna przekraczać 50 cm,
  • odległość między zakotwionymi elementami a krawędzią budynku, powinna wynosić co najmniej
    10 cm,
  • górny brzeg siatki bezpieczeństwa musi być mocowany do wspornika za pomocą liny wiążącej.

Rys. Sposób montażu siatek typu V (rys. PIP)