Wstęp
Po zamontowaniu przewodów rurowych należy wykonać stosowne badania i/lub kontrole zgodnie z EN 1610 ust. 12: kontrola wzrokowa, szczelność, podbudowa, stopień zagęszczenia jak i stopień odkształcenia rur (w przypadku rur kamionkowych nie ma takiej konieczności!). Próbę szczelności przewodów rurowych, studzienek i wpustów ulicznych należy wykonać zgodnie z normą EN 1610 rozdział 13.1 przy użyciu powietrza – metoda kontrolna (L) – albo przy użyciu wody – metoda kontrolna (W). Kontroli wstępnej można dokonać przed wykonaniem obsypki bocznej. W celu przeprowadzenia odbioru, sieć sprawdzana jest po zasypaniu oraz po usunięciu zabezpieczeń ścian wykopu. Podczas kontroli wstępnej w otwartym wykopie przyłącza mogą zostać szczelnie zamknięte korkami zamykającymi i strzemionami bądź
też korkami zamykającymi do szybkiego montażu (tylko metoda kontrolna W). Urządzenia zamykające kanał należy zabezpieczyć przed ich przemieszczeniem. Wszelkie nieszczelności urządzeń mierniczych muszą zostać usunięte.
W przypadku metody kontrolnej (W) stwierdzenie szczelności dokonywane jest poprzez ubytek wody pod ciśnieniem próbnym w czasie kontrolnym (wartość W 30). Przy metodzie kontrolnej (L), określana jest wartość spadku ciśnienia w czasie kontrolnym.
Próba szczelności wodą
Polega na napełnieniu przewodów wodą bezciśnieniowo, od najniższego badanego punktu, do poziomu terenu w studzience. Zwykle bada się odcinki pomiędzy dwoma studzienkami rewizyjnymi. Wartość wytworzonego ciśnienia nie może być mniejsza niż 0.1 bar i nie większa niż 0,5 bar, licząc od poziomu wierzchu rury. Przed wykonaniem próby należy zastabilizować przewody tj. wykonać obsypkę i częściowo przykryć (min 20 cm ponad wierzch rury). Złącza na rurach, jak i na połączeniach ze studzienkami lub przyłączami pozostawić nie zasypane. Ponadto należy zabezpieczyć wszystkie otwory podparciem i zakorkować. Pozostawić tylko najwyższy punkt kanału (odpowietrzenie). Przebieg prac wygląda następująco:
- zamknąć kanały przy pomocy specjalnie wyposażonych w króćce z zaworami korków mechanicznych lub worków pneumatycznych,
- przewód napełniać wodą grawitacyjnie, ze studzienki od dołu kanału do poziomu terenu ale tak by wartość ciśnienia mierzona w koronie rury zawierała się w zakresie min. 10 kPa i max 50 kPa,
- przeznaczony do badania odcinek kanalizacji pozostawić napełniony przez 1h na czas stabilizacji,
- czas próby powinien wynosić 30 min z tolerancją +/- 1 min
- poprzez uzupełnianie poziomu wody, ciśnienie powinno być utrzymywane w tolerancji 1 kPa w stosunku do wartości próbnej,
Dla zadanego w podanym wyżej zakresie ciśnienia próbnego należy mierzyć i zapisywać dodaną ilość wody oraz jej poziom podczas procesu kontroli. Warunki próby są spełnione wtedy, gdy dodana ilość wody nie przekracza podanych niżej ilości:
- 0,15 l/m2 dla przewodów
- 0,20 l/m2 dla przewodów ze studzienkami
- 0,40 l/m2 dla studzienek i wpustów ulicznych
W powyższej wartości m2 odnosi się do powierzchni zwilżonej, czyli wewnętrznej powierzchni rur. Dla ułatwienia obliczeń firmy podają wymaganą do napełnienia ilość wody i jej ubytek dla wybranych przypadków (tabela)
Tabela.1 Wymagana objętość wody w czasie próby szczelności i dopuszczalny ubytek wody
Próba szczelności powietrzem
Jest alternatywą dla próby wodą, dopuszczoną przez normę EN 1610. Czas badania zależy od średnicy rur, a wytworzone ciśnienie próbne od prowadzonej metody. Producenci rur kamionkowych zalecają tutaj metodę LC z ciśnieniem próbnym 10 kPa. Ubytek ciśnienia po czasie próby nie powinien przekraczać 1,5 kPa. Wartości poszczególnych czasów podaje poniższa tabela.
Tabela 2. Ciśnienie próbne, spadek ciśnienia i czas badania z użyciem powietrza
